Hoe kan het focussen mij helpen om in emotioneel opzicht dichter bij mijn partner te komen?

De vorige keer heb ik iets geschreven over het gebruik van zinnetjes die het contact met de beleving stimuleren. "Misschien wil je er eens bij stilstaan en kijken of je er ook een gevoelige kant van jezelf bij kunt opmerken." "Daar zal je wel een heel gevoel van binnen bij hebben."

Iemand vroeg mij: "Maar wat kan ik nu doen als het me met bovengenoemde suggesties niet lukt om bij de beleving van mijn partner te komen?"

Ik heb de afgelopen weken verschillende verhalen die hiermee te maken hebben gehoord en gelezen. Een man vertelde mij dat zijn vrouw plotseling wars was geworden van intimiteit. "Het probleem verandert toch niet, hoezeer ik het ook probeer." Een vrouw vertelde over haar partner dat deze zich emotioneel had afgesloten van haar. Ook in eerdere relaties was deze man zich emotioneel gaan afsluiten. Het was automatisch gedrag van hem geworden.

Veel mensen hebben emotionele blokkades. Het kan iedereen overkomen dat iets in je geblokkeerd voelt. Het is mij ook onlangs ook overkomen. Ik ben blij dat ik dan kan focussen, iemand begeleidt mij erbij. De emotionele wond die iemand mij heeft toegebracht kan in het perspectief van mijn leven gezet worden en ik voel me daarna opgelucht en weer zeker van mezelf. Ik kan alle gevoelens, ook mijn meest primitieve laten komen en verwoorden. Ik weet weer wat ik wil. Ook kan ik dat daarna dit kort en helder onder woorden brengen in gebed.

Soms worstelen mensen al jarenlang met hun blokkades. In bepaalde situaties, vaak situaties die te maken hebben met hechten of met samenwerken, wordt hun blokkade getriggerd. Wat gebeurt er dan in de hersenen van deze mensen? Blokkades zijn in de hersenen te vinden in stukjes emotioneel geheugen. Van deze stukjes emotionele geheugen kun je drie dingen zeggen: Ten eerste: ze zijn geïsoleerd van andere positieve ervaringen, waarin alles wel gemakkelijk kan en emoties positief hun werk kunnen doen. Ze zijn op slot voor positieve ervaringen. Ten tweede: ze zijn impliciet. Impliciet betekent dat ze nog niet expliciet gemaakt zijn. Ze leven daar als een vaag gevoel. Dat vaag gevoel is nog niet in beelden, zinnen, verhalen onder woorden gebracht. De emoties die hierbij passen zijn nog niet veilig geuit. Iemand heeft nog niet de gelegenheid gehad om samen met een ander hierbij stil te staan om het hele gevoel op goede manier te benaderen en af te tasten met aandacht. Ten derde: ze mogen dan wel geïsoleerd zijn, maar ze 'lekken' allerlei symptomen, zoals angst, agressie, relationeel dichtklappen, verslaving, onrust en depressie.

Deze drie kenmerken van het geïsoleerde, op slot zittende impliciet emotioneel geheugen verwarren de persoonlijkheid. Veel mensen die mijn hulp zoeken met depressie, angst en agressie, verslaving, relationeel dichtklappen weten niet wat er echt aan de hand is. Ze hebben het innerlijk niet op orde. De klachten dansen dan als het ware op één centimeter voor hun ogen. Ze kunnen het niet zien. Ze voelen zich benauwd. Ze vinden geen ruimte voor zichzelf. Het lukt hen niet om tot zichzelf te komen.

Het is heel gemakkelijk om als partner verstrengeld te raken met met de emotionele blokkades van je geliefde. Je partner sluit zich af. Dat doet je wat. Het logisch gevolg is dat je liefde voor je partner gemakkelijk in het gedrang komt. Het wordt jouw verzoeking. Je merkt gemakkelijk iets bij zelf van binnen dat wanhopig gaat voelen. En op den duur ga je het opgeven, of onthechten. Eenzelfde proces zie je dan ook bij je partner. Er ontstaat een negatief relatiepatroon. En negatieve relatie patronen worden al gauw chronisch. De pijn stapelt zich op, de verwijten stapelen zich op, de verwijdering en onthechting slaat toe. "Help, wat kan ik doen? Ik raak geblokkeerd van mijn geblokkeerde partner!"

Het is een kunst om zelf niet te vervallen in te grote irritaties, afwijzing, negeren en afkeergevoelens. En je zou kunnen overwegen om hulp te vragen. Relatietherapeuten weten meestal je partner te motiveren om mee te komen in therapie. Het is daarnaast ook goed om jezelf emotioneel te beschermen en tegelijkertijd je liefde voor je partner te stimuleren. Je partner heeft namelijk meer aan jouw liefde dan aan je verwijten.

Liefde is nooit passief. Ze zoekt manieren om creatief te zijn. Het is goed om je voorstellingsvermogen aan te wenden in je oefening in vaardigheden om lief te hebben.

Ik heb het tot mijn gewoonte gemaakt om iedere ochtend de tijd te nemen om mijn vrouw, kinderen en degenen die ik die dag zal ontmoeten door mijn hart te laten gaan. Ik ben daar een kwartier mee bezig.

Hoe doe ik dat?

Ik begin met een bodyscan. Ik breng mijn aandacht naar mijn voeten, merk op hoe ik daar lijfelijk voelt. Vervolgens zeg ik hardop: "ik volg mijn aandacht naar…" Zo ga ik mijn hele lijf na en merk ik op hoe mijn lijf van binnenuit aanvoelt. Op deze manier maak ik ruimte en merk ik mijzelf ook veel beter op in het proces van het leven. Er komen woorden, beelden, emoties, herinneringen uit de gevoelsnotie die zich op dat moment in mijn lijf en ziel vormt. Daar sta ik bij stil, die laat ik tot me doordringen, dat lucht mij ook op. Het focussen houdt mij dicht bij mijzelf.

Daarna neem ik ook de tijd om mijn liefde voor anderen te oefenen. Ik wil liefde lijfelijk kunnen voelen. Ik probeer mij degene voor ogen te stellen waar ik mijn liefde in ga beoefenen. Hij of zij is degene waar ik warme, tedere en compassie volle gevoelens voor wil koesteren. Dat kan je partner zijn, je kind, iemand die je die dag zal ontmoeten. Ik wil het glimlachende gezicht van deze persoon voor mij zien. Ik vraag me een kort moment af: Wat zijn mijn goede herinneringen aan deze persoon? Ik let daarbij op de plekken in mijn middenrif. Daar voel ik vaak iets bij deze herinneringen. Daar komen deze herinneringen vandaan. Ik zeg dan meestal een paar kleine zinnetjes hardop:

"Ik wens dat deze persoon zich nederig en open durft op te stellen. Dat deze persoon opmerkzaam zal zijn en zich mag verwonderen in alle opzichten."

"Ik wens dat deze persoon zich veilig, beschermd en gehecht voelt, zoals een kind in de armen van zijn moeder."

"Ik wens dat deze persoon zich gelukkig en vredig zal voelen."

"Ik wens dat deze persoon zich gezond en sterk zal voelen."

"Ik wens dat deze persoon zich in de strijd van het leven gesteund en geliefd zal voelen."

Op deze manier draag ik ook deze persoon in gebed aan mijn hemelse Vader op. Ik merk ook dat dit de kracht van liefde brengt tussen mij en de persoon die ik in gedachten heb. Het brengt me zelf ook datgene wat ik dan de ander toewens. Dit oefenen van liefde is meer dan een projectie. Het wordt krachtige liefde. Deze liefde zet de toon. Deze liefde gaat voor mij uit. Ik sta iedere keer verwonderd van de gevoelsnoties die deze kleine zinnetjes bij mij oproepen. Deze liefde komt over bij mensen. Het helpt hen bij het overwinnen van hun blokkades. Deze liefde is een geheim. Deze liefde wil wel iedere dag opnieuw fris geschapen worden.

Niets in het leven is perfect. Ik ben ook niet perfect, jij ook niet. Maar het oefenen van liefde is een prachtig instrument in het omgaan met jezelf, God, je familieleden en de mensen die je die dag zult ontmoeten.

Ik wil jullie uitdagen om de komende week deze oefening iedere ochtend te doen. Een kwartier tijd hiervoor per dag doet al wonderen. Ook in de bijbel worden opgeroepen om voor elkaar te bidden. Bidden doe je met heel je wezen. Laat de ander maar in figuurlijke zin een moment bij je binnen trekken, in de plek van je leven waar jij liefde en vriendelijkheid oefent.