Jesaja 9 vers 5
Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven, de
heerschappij rust op zijn schouders. Deze namen zal hij dragen: Wonderbare
raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst.
Er is niet zomaar een kind geboren: ons is een kind geboren.
Het is een uitspraak die wijst naar iets in ons, er gebeurt iets in ons door
deze woorden. Er is een wonder dat zich in ons wil voltrekken.
Jesaja, een profeet uit de bijbel, is scherp over wat er mis
is, maar tegelijkertijd ook verrassend hoopvol. Dit kind is echt al in hem
geboren, alhoewel Jezus pas honderden jaren later geboren zou worden. Hij
voelde iets van binnen in zijn lijf, hij luisterde ernaar en de woorden en de
beelden kwamen als vanzelf naar boven.
Het begint heel kleintjes. Je zou het Bijbelboek Jesaja eens
moeten lezen. De situatie was bedroevend. Het egoïsme vierde hoogtij. Misbruik,
onderdrukking, bloedvergieten. En dan als uit het niets dit beeld:
Een kind is ons geboren
Een kind is geboren. Een baby is overgeleverd aan de wil van
zijn ouders. Het eist melk en een schone luier. De ouders zijn er maar druk
mee. Toch is er ook bijna meteen de vraag: op wie lijkt het? Er worden
verwachtingen uitgesproken.
Een kind is ons
geboren. Ga eens met je aandacht naar binnen! Merk eens op: dáár vanbinnen is
een kind geboren! Stel je er voor open. Dat kind is niet een gewoon kind. Trouwens,
geen enkel kind is zo maar een kind.
Een professor stelde eens aan zijn studenten de vraag hoe
kinderen leren lopen. De studenten vertelden hem dat de kinderen dat wel van
hun ouders zouden zien en nadoen. Maar de professor diende hen van repliek:
Nee, dat komt niet door het nadoen van de ouders! Die kinderen hebben het in
zich. Eerst zit het er impliciet in. Je ziet het vlak na de geboorte niet, je verwacht het
eerst helemaal niet. Maar het zit er wel! Pas na een tijdje merk je op dat het
er aan zit te komen. Dan wordt het expliciet. Dan komt de dag waarop je ziet
dat het kind gaat lopen.
Zo gaat dat ook met het kind dat ons geboren is. Let maar op. Het kind wordt een zoon. Je merkt al
gauw dat het aspiraties heeft. Hij heeft heerschappij op zijn schouders. Het is
ermee geboren. Wat er in zit, komt
eruit: Hij is echt Wonderbare raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader,
Vredevorst.
Misschien werkt het voor je als je de komende kerstdagen en
erna eens bij jezelf stil gaat staan, met je aandacht bij jezelf en een
gevoelsnotie laat ontstaan over dit kind, over Jezus. Zou Jezus dat voor jou
kunnen zijn? Iemand die niet ver weg is, niet iemand uit een ver verleden. Maar
wel iemand die je met je meedraagt, die bij je binnen is getrokken. Iemand die
je raad geeft, die als een Eeuwige vader achter je staat. Dat maakt jou ook tot een held
En je zou ook eens tijd kunnen nemen om aan jezelf te
vragen: wie ben ik op dit moment, anno 2013 of 2014? Wat wil er de komende tijd
in mij naar voren komen? Welke kant
wil er misschien groeien in mij, wil er mijn identiteit gaan vergroten? Hoe kan ik die kant in mij uitnodigen en benaderen? Wat heeft het nodig?
Wat is
er impliciet aanwezig en wil expliciet uitgewerkt worden? Laat je gevoelsnotie
maar duidelijk maken wat er bezig is te ontstaan in je. Sta verrast van jezelf.
En laat dat kind dat deze weg ook is gegaan maar over je schouders meekijken.
Ontdek ook dat ware gevoel van de Eeuwige vader maar in je. Spreek je maar eens
uit naar God, naar jezelf en je naasten.
Ik zegen jullie voor de kerstdagen met de vrede van de
Vredevorst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten